توضیحات

ژورنال: نگاه ایرانی امور خارجی، دوره ۱۲، شماره ۳۴

ایران پس از تحریم‌های یکجانبه ایالات متحده که منشأ این تحریم‌ها توافق هسته‌ای بود تصمیم به شکایت از ایالات متحده براساس عهدنامه مودت، روابط تجاری و حقوق کنسولی 1955 در دیوان بین المللی دادگستری گرفت. بعد از صدور رأی دستور موقت در پرونده، ایالات متحده تصمیم به خروج از معاهده که اساس شکایت ایران بود گرفت و ایرداتی را نسبت به صلاحیت دیوان مطرح ساخت. با بررسی پرونده های پیشین میان ایالات متحده و ایران در دیوان که اساس همگی معاهده مذکور بوده است و باتوجّه به رویه دیوان در تأکید بر آراء و نظرات پیشین خود و بررسی یک پرونده مشابه یعنی پرونده فعالیت‌های نظامی علیه نیکاراگوا 1984، و همچنین ماده 10 عهدنامه مودت مبنی بر اصل آزادی تجارت و عقیده دیوان بر عدم مشروعیت تحریم کامل اقتصادی برمبنای امنیّت ملّی و نقض‌های مواد بیشمار از معاهدات و توافقات بین اللملی از جانب ایالات متحده همگی ناظر و مؤید بر صلاحیت دیوان در رسیدگی و همچنین صلاحیت ماهوی دیوان می‌باشند.